Wat is CVS eigenlijk?

Alles over CVS in Belgie kun je hier kwijt

Moderators: Moderators, Informatie verzorgers

Wat is CVS eigenlijk?

Ongelezen berichtdoor tenerifelovertje » wo nov 12, 2008 1:50 pm

Door de naam 'chronisch vermoeidheidssyndroom' wordt de ziekte vaak ten onrechte geminimaliseerd. Iedereen is immers wel eens moe. CVS-patiënten lijden echter onder een slopende vermoeidheid die maanden of zelfs jaren kan aanslepen en niet overgaat met rust. Deze vermoeidheid is bovendien slechts een onderdeel van CVS.

Bij sommige patiënten treedt geleidelijk herstel op na 1 tot 2 jaar. Anderen kunnen jarenlang ziek blijven. Het verloop is zeer wisselend van persoon tot persoon.
Deskundige begeleiding in een zo vroeg mogelijk stadium bepaalt in belangrijke mate het verder verloop van de aandoening. Ook de manier waarop de patiënt naar zijn ziekte kijkt en er mee omgaat, bepaalt het verloop ervan.

CVS kan best opgevat worden als een signaal van het lichaam dat bepaalde grenzen overschreden zijn. CVS-patiënten moeten er rekening mee houden dat ze kwetsbaar zijn bij het overschrijden van grenzen. Een levensstijl zoals voorheen is meestal niet langer haalbaar of wenselijk. Een andere manier van leven dringt zich op.

Mogelijke oorzaken


Er is geen eenduidige verklaring voor de oorzaak van CVS. Het uitgebreid wetenschappelijk onderzoek van de voorbije jaren heeft tot nu toe zeer verschillende gegevens en hypothesen opgeleverd en is nog in volle ontwikkeling. Sommige onderzoekers en artsen zoeken naar een zuiver lichamelijke oorzaak. Anderen gaan ervan uit dat ook psychische en psychosociale oorzaken meespelen.

Lichamelijke oorzaken

Het feit dat vele CVS-patiënten het begin van de klachten situeren na een infectieachtige periode en dat CVS kenmerken heeft die men aantreft bij langdurige vermoeidheid na een (virale) infectie, zette artsen aan te zoeken naar een virus als mogelijke oorzaak voor CVS. Hoewel de invloed van een infectie zeker niet uitgesloten is, is er momenteel geen sluitend bewijs voor een zuiver infectieuze oorzaak.
Een aantal onderzoekers formuleren de stelling dat een infectie bij sommige mensen een abnormale reactie van het afweersysteem teweegbrengt en dat hierin de oorzaak ligt van CVS. Maar ook voor deze verklaring is nog geen sluitend wetenschappelijk bewijs.
Kwetsbaarheidfactoren

Hoewel wetenschappelijk onderzoek hierover ook nog geen definitief uitsluitsel heeft gegeven, lijken sommige factoren meer vatbaar te maken voor CVS zoals:

vroegere traumatische ervaringen, bv. seksueel misbruik, verwaarlozing;
een aanwezige psychische problematiek, b.v. overspannen zijn, problemen met verliesverwerking, eetstoornissen;
een overactieve levensstijl waardoor misschien de eigen grenzen overschreden werden;
een perfectionistische persoonlijkheid waardoor men voortdurend hoge eisen stelt aan zichzelf.
Multifactoriële oorzaken

Een andere hypothese gaat er van uit dat CVS een multifactoriële aandoening is: niet één oorzaak maar een samengaan van verschillende elementen bepalen het ziektebeeld. Zowel kwetsbaarheidfactoren als uitlokkende en onderhoudende factoren zouden een rol spelen bij het ontstaan en de ernst van CVS.
Uit onderzoek blijkt dat sommige persoonlijkheids- en leefstijlkenmerken de kwetsbaarheid voor CVS doen toenemen. Sommige artsen gaan ervan uit dat langdurige lichamelijke en/of psychische overbelasting het stress-systeem ontregelen. De stress-hormonen raken uit balans en zorgen er ook voor dat andere regelmechanismen zoals slaapwaakritme, centrale pijnverwerking en het immuunsysteem verstoord raken. Ook rond dit werkmodel is verder onderzoek noodzakelijk.
Symptomen


Het chronisch vermoeidheidssyndroom is een complex probleem. Het is een syndroom met ernstige vermoeidheid en met een groot aantal lichamelijke en psychische klachten.

De meest opvallende en veralgemeende klachten zijn:

perioden met allesoverheersende moeheid en uitputting;
niet-verkwikkende slaap;
krachtloosheid in spieren van armen, benen, rug en nek;
langdurige herstelperiode;
plotse hardnekkige spierkrampen, spierpijn na inspanningen of gewrichtspijn;
ernstige beperking van geestelijke inspanningen door hoofdpijn, duizeligheid, concentratieproblemen;
geen weerstand tegen stress.
Deze symptomen komen zelfs na geringe inspanning voor en beperken de patiënt ernstig in zijn activiteiten.

Volgende klachten kunnen eveneens voorkomen:

overgevoelig voor koude of weersveranderingen;
sterk wisselende lichaamstemperatuur, overmatige transpiratie;
schommelingen in de bloeddruk;
aanvallen van misselijkheid;
te laag bloedsuikergehalte (hypoglycemie) wat zich kan uiten in trillen, zweten, angst, zwakte, drang om zoetigheid te eten;
darmstoornissen, zowel verstopping als diarree;
schommelingen in het gewicht;
vaak moeten plassen;
emotioneel labiel, prikkelbaar, depressief zijn;
geheugenstoornissen;
onhandig zijn, bv. veel laten vallen;
moeite met schrijven en praten;
slaapstoornissen, omkering dag-nacht ritme, nachtmerries;
permanent gevoel van griep;
veelvuldig infecties van bv. keel, luchtwegen, ogen, sinusholtes, vagina;
overgevoelig zijn voor licht, geluid, geur;
allergie voor bepaalde voedingsstoffen.
CVS treft niet iedere patiënt op dezelfde manier. De symptomen en de intensiteit ervan kunnen sterk wisselen van persoon tot persoon en bij eenzelfde persoon ook van dag tot dag of zelfs van uur tot uur.

Diagnose


In 1994 werden de criteria voor CVS door een team van wetenschappers als volgt geformuleerd: CVS wordt gedefinieerd als een klinisch geëvalueerde, lichamelijk onverklaarde aanhoudende of terugkerende chronische vermoeidheid gedurende zes of meer opeenvolgende maanden:

die nieuw is of een duidelijk begin heeft (niet levenslang);
die niet het resultaat is van voortdurende inspanning;
die niet aanzienlijk verbetert door rust;
en die heeft geleid tot een forse afname van het functioneren.
Bijkomend moeten minstens vier van volgende symptomen gedurende zes of meer opeenvolgende maanden voorkomen:

geheugen- of concentratieproblemen;
keelpijn;
gevoelige hals- of okselklieren;
spierpijn;
meerdere gewrichtenpijn zonder zwelling of roodheid;
hoofdpijn van een nieuw type, patroon of ernst;
niet verkwikkende slaap;
een algemeen ziektegevoel na inspanning dat langer dan 24 uren duurt.
Neem voor een eerste gesprek contact op met uw huisarts. Hij kan doorverwijzen voor verder onderzoek, eventueel naar een referentiecentrum voor CVS.

Referentiecentra voor CVS

In een referentiecentrum kan u enkel op doorverwijzing van uw huisarts terecht voor diagnose en behandelingsadvies. Een multidisciplinair team van specialisten inwendige geneeskunde, psychiatrie en revalidatiegeneeskunde stellen een diagnose. Nadien wordt in nauw overleg met de huisarts een behandelingsadvies opgesteld. Dit kan een individueel revalidatieprogramma zijn of een verdere behandeling door de huisarts met ondersteuning van het referentiecentrum. Veel aandacht gaat hierbij naar het opnieuw inschakelen van de patiënt in zijn beroepsomgeving.

Behandeling


Bij de keuze voor een behandeling zijn er verschillende elementen om rekening mee te houden:

het gaat om een chronisch ziektebeeld;
er zijn uitlokkende en bestendigende factoren;
er zijn lichamelijke en psychische klachten.
Artsen zijn het er over eens dat verschillende disciplines een plaats hebben bij de hulpverlening. Het doel is de patiënt zo ruim mogelijk te helpen in de verschillende aspecten van het ziek zijn en te werken aan een zo goed mogelijk herstel. Hierbij is er zowel aandacht voor lichamelijke klachten als mogelijke psychische en psychosociale aspecten van het ziek zijn.

Net zoals er geen duidelijkheid is over de juiste oorzaak, is er ook geen uniforme behandeling. Zowel behandelingen met als zonder geneesmiddelen worden, al dan niet gecombineerd, gebruikt.
De resultaten van de verschillende behandelingen zijn wisselend. Wat voor de ene patiënt een weg tot verbetering is, is dat niet noodzakelijk voor een andere patiënt. In overleg met de huisarts en andere deskundigen zal voor de individuele patiënt een keuze worden gemaakt. Het is ook belangrijk dat de omgeving goed wordt geïnformeerd en eventueel bij de behandeling wordt betrokken.

Zelfzorg


Grenzen erkennen en afbakenen

Kies er bewust voor de levensstijl aan te passen, ook al is dat in de huidige maatschappij niet zo vanzelfsprekend. Zoek naar een nieuw evenwicht dat rekening houdt met uw beperkingen.
Luister naar de signalen van uw lichaam en ga er bewust en verantwoord mee om. Lichamelijke klachten hebben immers een betekenis.
Aanvaard dat u niet alles onder controle kan hebben. In een mensenleven gebeuren nu eenmaal veel onverwachte en onvoorspelbare dingen en die hoeven niet altijd negatief te zijn. Overtuig uzelf dat u niet volledig hulpeloos bent.
Leer ondanks klachten en pijn van het leven te genieten. Geef vooral aandacht aan de (prettige) dingen die wel kunnen.
Laat u niet door anderen onder druk zetten, ook al is hun raad goed bedoeld.
Geef aan wanneer een gesprek of activiteit niet (meer) gaat of past.
Voeding

Problemen met spijsvertering en voedselallergie komen vaak voor. Kies voor gezonde voeding, rijk aan calcium en magnesium.
Belast de spijsvertering zo weinig mogelijk. Vermijd producten met allerlei toevoegingen zoals kleur-, geur- en bewaarstoffen.
Gebruik voedsel dat zo vers en zo zuiver mogelijk is.
Beperk de inname van suikers om een te laag of te snel wisselend bloedsuikerniveau te voorkomen.
Beperk het gebruik van alcohol.
Beweging

Neem voldoende rust maar blijf binnen bepaalde grenzen bewegen.
Volg uw eigen ritme en ga nooit te ver.
Leer goede ademhalingstechnieken aan.
Doe geen zware spieroefeningen bij vermoeide spieren.
Psychologische steun

Probeer steun te vinden bij een arts.
Praat met huisgenoten of vrienden over de situatie en over hoe u zich voelt. Geef hen voldoende informatie over CVS zodat inzicht en begrip mogelijkworden. De sociale omgeving speelt immers een belangrijke rol bij het herstelproces.
Zoek lotgenoten op als u er behoefte aan heeft. Dat is mogelijk in de zelfhulpgroepen. Een zelfhulpgroep biedt de kans om van elkaars positieve en creatieve inspiratie te leren. Het mag nooit de bedoeling zijn om samen te klagen.
Praktische ondersteuning

Thuiszorgdiensten kunnen een belangrijke bijdrage leveren in de praktische organisatie van het gezin. De dienst maatschappelijk werk van het ziekenfonds of de autonome centra algemeen welzijnswerk kunnen helpen bij het zoeken naar thuiszorgmogelijkheden op maat.

Behandeling

Geef het eigen lot niet volledig uit handen aan hulpverleners, maar neem zelf actief deel aan het herstelproces.
Sta open voor een multidisciplinaire aanpak waarin arts, psycholoog, maatschappelijk werker, ergotherapeut, kinesist, relaxatietherapeut, psychiater, verpleegkundige hulp kunnen bieden.
Overweeg de financiële gevolgen bij de keuze van één of andere therapie en houd het gezinsbudget in het oog.
Als ambulante begeleiding te weinig resultaat oplevert, kan een opname noodzakelijk zijn.

Tenerifelovertje
tenerifelovertje
 
Berichten: 4
Geregistreerd: di nov 11, 2008 7:41 pm
Woonplaats: Antwerpen

Keer terug naar CVS

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 2 gasten

cron