Het leven en regen...

Gedichten en gedachten kunt u hier plaatsen.

Moderator: Moderators

Het leven en regen...

Ongelezen berichtdoor Guus » za dec 16, 2006 2:12 pm

Deze is geschreven door Francis.

Hoe kinderen soms heel wijs kunnen zijn..........

Regen Een klein lief meisje stond onder een luifel.
Ze had net boodschappen gedaan in de supermarkt, met haar moeder.
Ze zal ongeveer 6 jaar oud zijn geweest, dit prachtige roodharige, sproetige beeld van onschuld.
Het stortregende buiten.
Je weet wel, dat soort regen dat goten en Afvoerputjes doet overstromen,zo gehaast om de aarde te raken, dat het geen tijd heeft om de straal wat zachter te zetten.
We stonden allemaal onder deze luifel aan de ingang van de supermarkt. We wachtten, sommigen geduldig, anderen "geïrriteerd",omdat de natuur hun haastige dag in de war had gegooid.
Ik ben altijd wat dromerig als het regent.
Ik verdwijn in het geluid en in het gezicht dat de hemel het vuil en het stof van de wereld afspoelt.
Herinneringen van "rennen en spetteren" als een "kind", zo zorgeloos lekker spelen in je gedachten,als een welkome onderbreking van een voorbije dag met zorgen en stress...
Haar stemmetje was zo mooi toen het de hypnotische trance onderbrak waar we allemaal in gevangen zaten.
"Mama, laten we door de regen gaan rennen", zei ze. "Wat?", vroeg haar moeder. "Laten we door de regen gaan rennen!", herhaalde ze. "Nee, lieverd. We wachten totdat het wat minder wordt" antwoordde haar moeder.
Het kind wachtte nog een minuutje en herhaalde: "Mama, laten we door de regen gaan rennen." "We worden doornat als we dat doen," zei haar moeder.
"Nee, dat zullen we niet, mama! Dat is niet wat U vanmorgen zei", zei het meisje terwijl ze aan haar Mama's' arm trok. "Vanmorgen? Wanneer zei ik dat we door de regen konden rennen en niet nat zouden worden dan?" Het meisje zei kalmpjes: "Weet je dat niet meer? Toen je met papa praatte over zijn kanker, toen zei je: "Als we hier samen doorheen komen, komen we écht door alles heen!"
Iedereen was opeens muisstil. Ik zweer je dat je niets anders hoorde dan de regen. We stonden allemaal doodstil. De volgende minuten kwam er niemand bij en ging er niemand weg.
De moeder dacht volgens mij even na over wat ze zou antwoorden. Sommigen zouden het weglachen of haar voor gek uitmaken. Sommigen zouden zelfs negeren wat ze zei.
Maar dit was een moment van affirmatie in een kinderleven. Een moment van onschuldig vertrouwen, dat wanneer het gevoed en verzorgd wordt,zal bloeien in geloof in de goede dingen en de hoop van het leven. "Lieverd, je hebt gelijk zei de moeder.
Laten we door de regen rennen. Als het zo moet zijn dat men ons vanuit hierboven nat laat worden, nou, ...dan hadden we misschien juist een wasbeurt nodig," zei de moeder. Daar gingen ze. We stonden daar allemaal te kijken en te glimlachen, toen ze daar vooruit sprongen tussen de auto's door, en jawel, door de plassen.

Ze hielden hun Boodschappentassen boven hun hoofd voor hetgeval dat. Ze werden door en doornat. Maar ze werden al snel gevolgd door enkele anderen. Die schreeuwden en lachten als kinderen onderweg naar hun auto's. En ja, ik ook. Ik rende en werd nat. Ik had ook een wasbeurt nodig.
Mensen of omstandigheden kunnen je geld, je materiële bezittingen of je gezondheid wegnemen. Maar niemand kan ooit je dierbare herinneringen wegnemen...

Vergeet daarom niet om "tijd" te maken en de gelegenheden te pakken om elke dag herinneringen te maken. Voor alles en voor elk doel onder de hemel is er een seizoen en een tijd.
Bewaar de zonnige dagen voor de donkere momenten. Zend deze boodschap om mensen te herinneren aan de waarden in het leven... Samen een glaasje wijn, een gezellige BBQ onder buren, vrienden & collega's, een terrasje, genietend van de dagelijkse dingen, en een beetje humor... Ik hoop dat je het apprecieerde. IK HOOP DAT JE STEEDS DE TIJD NEEMT OM DOOR DE REGEN TE RENNEN. Houdt contact met je vrienden, je weet nooit wanneer je elkaar nodig hebt. Van het concert des levens heeft niemand een programma...

Geschreven door Fränzis
Laatst bijgewerkt door Guus op do feb 08, 2007 11:04 pm, in totaal 1 keer bewerkt.
Ik en nah.... maatjes voor het leven..
Avatar gebruiker
Guus
Administrator
Administrator
 
Berichten: 4112
Geregistreerd: di dec 20, 2005 1:36 pm
Woonplaats: Bennekom

mooi

Ongelezen berichtdoor hetty » zo dec 17, 2006 3:05 pm

hoi francis, wat een mooi stuk heb je geschreven onderaan het verhaal, hier kun je veel uithalen, maar vaak vergeet je dit ook weer gauw, zijn je gedachten overal, en zie je alleen de mindere dingen, vaak kijken wat je nog hebt en kunt is dan ook erg belangrijk, groeten :D
Avatar gebruiker
hetty
 
Berichten: 3380
Geregistreerd: di feb 28, 2006 7:33 pm
Woonplaats: wijhe


Keer terug naar Gedichten en gedachten

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 17 gasten

cron