pesten

Gedichten en gedachten kunt u hier plaatsen.

Moderator: Moderators

pesten

Ongelezen berichtdoor brainstorm » zo jun 21, 2009 1:55 pm

Neem pesten serieus en denk nooit, mijn kind doet dat niet,
want een gepest kind heeft zoveel verdriet.
Ook ouders zien vaak met lede ogen aan,
wat hun kind wordt aangedaan.
Wie bepaald wat anders is?
Is er met jezelf dan helemaal niks mis?
Heb je rood haar, ben je gezond of ben je ziek, ben je te dun of juist heel erg dik, ben je te groot of ben je juist te klein,
het is toch maar goed, dat we niet allemaal hetzelfde zijn?
Moet een ander voor je bepalen wie je mag zijn of hoe je je moet gedragen?
moet je daarvoor toestemming vragen?
Je kunt niet iedereen's vriendje of vriendinnetje zijn,
maar pesten doet een hart zo'n pijn!
Laat een ieder in zijn eigen waarde en doe normaal,
kijk vooreerst naar je eigen verhaal.
Denk niet dat het allemaal wel mee zal vallen,
want gepest worden kan je leven goed verknallen.
Wat jij niet wil, dat jou geschied,
doe dat ook een ander niet!

Dit gedicht heb ik gemaakt om dat bij velen zich niet realiseren wat gepest worden met iemand doet en er nogal eens gedacht wordt dat het allemaal wel mee zal vallen met dat pesten.
Echter ik weet uit eigen ervaring wat het is om gepest te worden en heb ook de machteloosheid gezien van mijn moeder. Ze heeft wel geprobeerd mij te stimuleren om meer voor mijzelf op te komen, maar het probleem bij gepeste kinderen is juist vaak de weerbaarheid. Helaas heb ik hier in zekere mate nog last van en hebben de assertiviteitscursussen, die ik heb gedaan weinig effect gehad.
Pas geleden heb ik helaas moeten horen, dat mijn jongste zoon ook mee heeft gedaan aan pestgedrag, het pesten van een jongen uit zijn klas. Hij is een meeloper en is bang om ook gepest te worden, als hij nietmeedoet. Dat vind ik best moeilijk, want ik wil absoluut niet dat mij kind zoiets doet en/of aan zoiets meedoet. Ik vind, dat ik zulke signalen niet mag negeren en er wat mee moet doen en dat heb ik gedaan. Maar het heeft ook weer de nodige gevoelens en frustraties met zich meegebracht. De frustraties van het iets anders zijn, een wat andere gebruiksaanwijzing hebben en het gevoel hebben gekregen, dat je er niet bijhoort, omdat je niet kunt voldoen aan de wensen en verwachtingen van je omgeving, omdat je daar door je beperkingen in wordt belemmerd.
Op school was ik een slome en werd daardoor ook altijd als laatste gekozen, wanneer we b.v. met gymnastiek een spel gingen doen, waarbij er partijen gekozen moesten worden. Ook durfde ik bepaalde dingen minder goed, of helemaal niet. Ik had een hekel aan toestellen, want ik was bang niet over de bok te komen en remde vaak al in snelheid af voordat ik bij de springplank was. Ook heb ik een keer een paar blauwe knieen opgelopen, omdat om deze reden ook met mijn knieen tegen de kast aan was gesprongen. Zo zijn er nog wel meer dingen (geweest) wat ik niet durf(de).
Ik ben zowiezo altijd al onzeker geweest, maar deze ervaringen hebben het er niet beter op gemaakt.
brainstorm
 
Berichten: 104
Geregistreerd: za jun 20, 2009 10:50 am

Re: pesten

Ongelezen berichtdoor olga » zo jun 21, 2009 3:04 pm

ik vind het knap datje dit opgeschreven hebt, dit zal je nog wel voellen (de pijn). het is zeker niet leuk om gepest te worden, ook ik ben vroeger wel eens gepest. gelukkig niet op school, onze klas was heel warm (lagere school) daarna heb ik vso gehad en daar werd ook niet gepest. pesten kwam pas op de gewone kmbo. ik was eigenwijs en wilde , tussen haakjes, een gewoon kind zijn. daar heb ik maar een half jaar opgezeten en ben er vanaf gegaan. ik ben ook heel positief, net als jij. ik vind het ook niet leuk als mijn zoon gepest word maar aan de andere kant zijn er vele die gepest worden. kinderen kunnen ook gemeen zijn.
Avatar gebruiker
olga
 
Berichten: 5256
Geregistreerd: do apr 05, 2007 1:13 pm
Woonplaats: rotterdam

Re: pesten

Ongelezen berichtdoor hetty » zo jun 21, 2009 7:29 pm

vroeger op de lagere school ben ik ook wel eens gepest, maar, wie doet dit niet, iedereen doet dit toch, en niet
alleeen kinderen, maar ook grote mensen (volwassenen) kunnen elkaar erg dwars zitten
Avatar gebruiker
hetty
 
Berichten: 3380
Geregistreerd: di feb 28, 2006 7:33 pm
Woonplaats: wijhe

Re: pesten

Ongelezen berichtdoor brainstorm » ma jun 22, 2009 10:40 am

Beste Hetty,

Wat versta jij onder pesten?
Dat overal wordt gepest heb je gelijk ik, maar vaak vaak worden de gevolgen die dat kan hebben ernstig onderschat.
Pesten gebeurt niet wel eens, als er sprake is van pesten, dan gebeurt dat in de regel elke dag weer en zijn "slachtoffers" niet in staat zich hiertegen te verweren. Vaak missen zij iets in hun weerbaarheid. Ik heb er wel wat aan gedaan om mijzelf hierin te proberen te trainen, heb maar liefst drie keer een assertiviteitscursus gedaan, maar heeft onvoldoende effect gehad. Ik reageer niet wanneer ik juist zou moeten reageren en wanneer ik eigenlijk niet hoef te reageren, kan ik juist wat fel reageren.
Alle dagen rotopmerkingen naar je oren geslingerd krijgen, voor gek gezet worden in de klas over dingen die je zegt, buitengesloten worden om wat voor reden dan ook, altijd als laatste gekozen worden omdat ze je een slome vinden, omdat je wat trager bent en bepaalde dingen niet (goed) durft.
Mensen die wel eens gepest worden zullen er misschien niet zoveel schade van over houden, maar bij structureel worden gepest kan het zelfs zo ver gaan, dat mensen (ook kinderen) overwegen uit het leven te stappen. Gelukkig heb ik hier een te sterk en te optimistisch karakter voor en heb dat ook nooit overwogen, maar het heeft mijn al wat onzekere persoonlijkheid geen goed gedaan. Een plagerijtje is tot daaraan toe, maar pesten mag niet, dat maakt mensen kapot!! Bovendien is ook niet iedereen in staat om de grap ergens van in te zien, of de boodschap ergens uit te halen, dan ben je al gauw een chagerijn. Dat kan al een reden zijn voor mensen om zo iemand dwars te zitten. Ik wel moeite met nonverbale communicatie, maar heb toch wel gevoel voor humor.
Ik heb inderdaad ook ervaren, dat volwassenen ook pesten. In een paar van de (vrije) bedrijven, waar ik gewerkt heb, werd ik opgejaagd, om sneller te gaan werken en kreeg ook daar rotopmerkingen daarover naar mijn oren geslingerd. Ik kon niet sneller, maar voelde mij ook onder druk staan, want ik wist wel, dat ik te langzaam was voor dat werk. Ik heb ook nooit gezegd, dat ik een schildklierziekte heb, want dan was ik bang om bijvoorbaat al te worden afgewezen.
Natuurlijk kwam ik mijzelf wel weer tegen, maar dan had ik het in ieder geval geprobeerd. Zo zit ik inelkaar. Je wilt niet direkt toegeven, dat je het eigenlijk niet kunt. In dat opzicht heb ik waarschijnlijk ook te hoge verwachtingen gehad van mijzelf, maar door elke keer weer te proberen en die problemen te ervaren moest ik uiteindelijk wel toegeven, dat ik het niet zou redden in het vrije bedrijfsleven. Bovendien wist ik toen ook nog niet, dat er sprake was van NAH en dat mijn problemen werden veroorzaakt door dysfuncties in mijn hersenen. Stukje bij beeetje heb ik mijn puzzel compleet gekregen en nu pas kan ik er echt aan werken om daarmee om te leren gaan en mij niet steeds meer aan te willen passen aan de wensen van mijn omgeving, meer aan mijzelf denken.
brainstorm
 
Berichten: 104
Geregistreerd: za jun 20, 2009 10:50 am


Keer terug naar Gedichten en gedachten

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 19 gasten

cron